مالیات بر ارزش افزوده چیست و چگونه محاسبه می شود؟

وقتی روی فاکتور خریدتان مبلغی به عنوان مالیات بر ارزش افزوده می بینید، احتمالاً اولین سؤال این است که این عدد دقیقاً از کجا آمده است. اگر صاحب کسب وکار باشید، سؤال مهم تر می شود: آیا باید این مبلغ را از مشتری بگیرید؟ چه مقدار از آن در پایان دوره به سازمان امور مالیاتی پرداخت می شود؟ مالیاتی که هنگام خرید پرداخت کرده اید چه سرنوشتی دارد؟

برای پاسخ به این سؤال ها، بهتر است ارزش افزوده را فقط یک «۱۰ درصد اضافه شده به فاکتور» در نظر نگیریم.

در ساختار مالیات بر ارزش افزوده، یک کسب وکار ممکن است هم هنگام فروش مالیات و عوارض دریافت کند و هم هنگام خرید مالیات و عوارض بپردازد. قانون، در شرایط مقرر، مالیات و عوارض پرداخت شده در خریدهای مرتبط با فعالیت اقتصادی را به عنوان اعتبار مالیاتی می شناسد و این اعتبار می تواند در محاسبه بدهی دوره اثر بگذارد. قانون مالیات بر ارزش افزوده، خودِ مالیات بر ارزش افزوده را به تفاوت مالیات و عوارض فروش و مالیات و عوارض خرید در یک دوره تعریف کرده است.

از طرف دیگر، عددی که در فاکتور می بینید همیشه لزوماً همان مبلغی نیست که کسب وکار در پایان دوره به سازمان امور مالیاتی می پردازد. همین تفاوت، یکی از مهم ترین نکاتی است که باید درباره VAT بدانید.

در سال ۱۴۰۵ نیز نرخ عمومی قابل اعمال برای کالاها و خدمات مشمول نرخ عمومی ۱۰ درصد است؛ با این حال، این نرخ شامل تمام کالاها و خدمات نمی شود و برای بعضی اقلام، معافیت یا احکام خاص وجود دارد.

در ادامه، موضوع را از ساده ترین سؤال یعنی «ارزش افزوده چیست؟» تا نحوه محاسبه، اعتبار خرید، معافیت ها، صورتحساب الکترونیکی و خطاهای رایج بررسی می کنیم.

ارزش افزوده ‌یعنی چه؟

«ارزش افزوده» را می توان به زبان اقتصادی، ارزشی دانست که در یک مرحله از تولید یا ارائه خدمت به ارزش قبلی اضافه می شود.

یک مثال ساده را در نظر بگیرید.

یک کارگاه، مواد اولیه را خریداری می کند. سپس آن ها را تبدیل، بسته بندی و آماده فروش می کند. محصولی که در نهایت از کارگاه خارج می شود، ارزشی بیشتر از مواد اولیه اولیه دارد.

این مفهوم با مالیات بر ارزش افزوده ارتباط دارد، اما یک نکته مهم را نباید از دست بدهیم:

در حسابداری مالیات بر ارزش افزوده، قرار نیست صاحب کسب وکار شخصاً تفاوت قیمت خرید و فروش را محاسبه کند و فقط همان را مالیات بدهد. سازوکار قانونی بر مالیات و عوارض فروش و اعتبار مالیاتی خرید استوار است. قانون نیز برای محاسبه دوره ای، این دو جریان را از یکدیگر جدا می کند.

به همین دلیل، برای یک کسب وکار ساده ترین تصویر این است:

مالیات و عوارض فروش − اعتبار مالیاتی خرید = مالیات و عوارض قابل پرداخت دوره

این فرمول البته به شرطی معنا دارد که مالیات خرید، بر اساس ضوابط قانونی، واقعاً اعتبار قابل پذیرش باشد.

نرخ مالیات بر ارزش افزوده در سال ۱۴۰۵ چقدر است؟

اگر کالایی یا خدمتی مشمول نرخ عمومی باشد، در سال ۱۴۰۵ نرخ مورد استفاده ۱۰ درصد است. این نرخ در جریان بررسی بودجه ۱۴۰۵ به عنوان نرخ مورد اجرا برای سال جاری باقی ماند؛ در حالی که در مراحل اولیه لایحه، افزایش بیشتری مطرح شده بود.

اما یک اشتباه رایج این است که این عدد را برای تمام کالاها و خدمات، بدون بررسی، اعمال کنیم.

قانون مالیات بر ارزش افزوده از یک طرف کالاها و خدمات معاف را مشخص کرده و از طرف دیگر برای بعضی گروه های خاص احکام جداگانه دارد. برای نمونه، در قانون برای برخی کالاها و خدمات معافیت در نظر گرفته شده است و برخی اقلام خاص نیز در ماده ۲۶ قواعد ویژه خود را دارند.

بنابراین سؤال درست قبل از محاسبه این نیست که:

«۱۰ درصدِ این مبلغ چقدر می شود؟»

بلکه این است:

«این کالا یا خدمت اصلاً مشمول نرخ عمومی هست یا نه؟»

این مرحله در عمل اهمیت بیشتری از خود عملیات ضرب دارد.

مالیات روی چه مبلغی محاسبه می شود؟

فرض کنید یک خدمت را به قیمت ۸۰ میلیون تومان ارائه می کنید و این خدمت مشمول نرخ عمومی ۱۰ درصد است.

مالیات و عوارض:

۸۰,۰۰۰,۰۰۰ × ۱۰٪ = ۸,۰۰۰,۰۰۰ تومان

در نتیجه مبلغ صورتحساب:

۸۸,۰۰۰,۰۰۰ تومان

در این حالت، محاسبه مستقیم است چون قیمت اعلام شده قبل از مالیات بوده است؛ اما همیشه شرایط این قدر ساده نیست و بعضی فروشندگان قیمت را از ابتدا به شکل «نهایی و شامل مالیات» اعلام می کنند. اگر این موضوع را ندانید، ممکن است مالیات را دوبار محاسبه کنید.

اگر قیمت اعلام شده شامل مالیات باشد چه؟

فرض کنید قیمت نهایی یک خدمت ۵۵ میلیون تومان اعلام شده و این مبلغ از قبل شامل مالیات با نرخ ۱۰ درصد است.

در این حالت نمی توانیم بگوییم:

۵۵ × ۱۰٪ = ۵.۵ میلیون تومان مالیات

چرا؟ چون خودِ ۵۵ میلیون از قبل مالیات را درون خود دارد.

برای بیرون کشیدن مبلغ پایه:

مبلغ پایه = ۵۵,۰۰۰,۰۰۰ ÷ ۱٫۱۰

یعنی:

۵۰,۰۰۰,۰۰۰ تومان

پس مالیات مربوط:

۵,۰۰۰,۰۰۰ تومان است.

بنابراین:

• قیمت پایه: ۵۰ میلیون تومان
• مالیات: ۵ میلیون تومان
• قیمت نهایی: ۵۵ میلیون تومان

این روش برای زمانی مهم است که قرارداد یا فاکتور با عبارت هایی مثل «مبلغ نهایی با احتساب مالیات و عوارض» تنظیم شده باشد و سه عدد را در فاکتور با هم اشتباه نگیرید و یکی از راه های ساده برای فهم VAT این است که سه عدد را از هم جدا کنیم:

مبلغ فروش

قیمت کالا یا خدمت، قبل از محاسبه مالیات و عوارض.

مالیات و عوارض فروش

مبلغی که روی معامله مشمول محاسبه می شود و طبق مقررات از خریدار دریافت می شود.

بدهی نهایی دوره

عددی که پس از در نظر گرفتن اعتبار مالیاتی خرید و سایر شرایط قانونی، برای دوره مالیاتی باقی می ماند.

بنابراین:

مالیات درج شده در فاکتور ≠ الزاماً مالیات نهایی قابل پرداخت کسب وکار

این تفاوت برای مدیریت نقدینگی شرکت هم مهم است. کسب وکار ممکن است مالیات فروش زیادی در فاکتورها دریافت کرده باشد، اما در محاسبه دوره ای، بخشی از آن با اعتبار مالیاتی خرید قابل تهاتر باشد. مبنای قانونی اعتبار مالیاتی در ماده ۸ قانون تعیین شده است.

اعتبار مالیاتی خرید دقیقاً چیست؟

فرض کنید یک شرکت خدماتی در یک دوره مالی، از مشتریان خود ۳۰۰ میلیون تومان فروش مشمول داشته است.

با نرخ عمومی ۱۰ درصد:

مالیات و عوارض فروش = ۳۰ میلیون تومان

در همان دوره، شرکت برای انجام فعالیت خود تجهیزاتی خریداری کرده و در خریدهای مشمول، ۱۲ میلیون تومان مالیات و عوارض پرداخته است؛ مشروط بر اینکه این مبلغ طبق قانون اعتبار مالیاتی قابل پذیرش باشد.

در ساده ترین حالت:

۳۰ میلیون − ۱۲ میلیون = ۱۸ میلیون تومان

پس بدهی دوره شرکت می تواند به ۱۸ میلیون تومان برسد.

این همان نقطه ای است که ارزش افزوده با یک محاسبه ساده «۱۰ درصد فروش» تفاوت پیدا می کند و قانون تصریح می کند مالیات و عوارض پرداخت شده بابت خرید کالاها و خدمات موردنیاز فعالیت اقتصادی، با رعایت شرایط مقرر، اعتبار مالیاتی محسوب می شود و از مالیات و عوارض فروش کسر می شود.

آیا هر مالیات پرداخت شده در خرید قابل کسر است؟

خیر و این یکی از مواردی است که نباید با یک فرمول عمومی درباره آن تصمیم گرفت. نوع فعالیت، ارتباط خرید با فعالیت اقتصادی، وضعیت معامله و مقررات مربوط می تواند روی پذیرش اعتبار اثر بگذارد؛ پس داشتن یک فاکتور که روی آن مبلغ مالیات درج شده، به تنهایی به معنای اعتبار قطعی و بدون شرط نیست.

اگر اعتبار خرید از مالیات فروش بیشتر باشد چه؟

ممکن است شرکتی در یک دوره خرید مشمول زیادی داشته باشد، اما فروش مشمول آن پایین باشد.

مثلاً:

• مالیات فروش: ۸ میلیون تومان
• اعتبار مالیاتی خرید: ۱۳ میلیون تومان

در این حالت پنج میلیون تومان مازاد ایجاد می شود و قانون برای مازاد اعتبار مالیاتی حکم انتقال به دوره های بعد را پیش بینی کرده و در شرایط قانونی، امکان درخواست استرداد نیز وجود دارد.

بنابراین نباید تصور کرد هر دوره الزاماً باید عدد مثبتی برای پرداخت ایجاد کند.

چه کالاها و خدماتی معاف هستند؟

یکی از مهم ترین بخش های تشخیص مالیات بر ارزش افزوده، شناسایی معافیت است.

فهرست معافیت ها در ماده ۹ قانون آمده و گروه های مختلفی از کالاها و خدمات را دربرمی گیرد. از جمله می توان به برخی محصولات کشاورزی فرآوری نشده، برخی کالاهای اساسی، بعضی خدمات درمانی، آموزشی و ورزشی دارای شرایط قانونی، بخشی از خدمات مالی و اعتباری و برخی اقلام فرهنگی اشاره کرد. فهرست کامل و شرایط هر مورد باید مستقیماً از متن قانون و مقررات مربوط بررسی شود.

پس اگر یک کسب وکار بخواهد برای محصول یا خدمت خودش مالیات تعیین کند، صرفاً دانستن «نرخ سال» کافی نیست.

باید چهار موضوع را بررسی کند:

• ماهیت کالا یا خدمت
• وضعیت مشمولیت
• نرخ مربوط
• شرایط معافیت یا حکم خاص

این رویکرد از یک اشتباه ساده اما پرهزینه جلوگیری می کند: اعمال ۱۰ درصد روی معامله ای که اساساً نباید با نرخ عمومی محاسبه شود.

معافیت با نرخ صفر یکی نیس و این دو اصطلاح ظاهراً شبیه هستند، اما از نگاه مالیاتی نباید یکی فرض شوند و در حالت معافیت، عرضه مشمول دریافت مالیات و عوارض نیست و آثار اعتبار خرید می تواند متفاوت باشد.

در برخی موارد نیز قانون، فروش یا صادرات را با سازوکار متفاوتی پوشش می دهد که در آن مالیات فروش عملاً صفر یا قابل استرداد است و موضوع اعتبار خرید وضعیت دیگری دارد. قانون برای صادرات در ماده ۱۰ حکم مستقلی دارد.

بنابراین، وقتی در یک مطلب یا فاکتور کلمه «معاف» را می بینید، نباید خودکار نتیجه بگیرید که اعتبار خرید نیز دقیقاً همان وضعیت فعالیت مشمول نرخ عمومی را دارد.

مالیات چه زمانی به معامله تعلق می گیرد؟

این سؤال برای قراردادهای بزرگ، پروژه ها و معاملات غیرنقدی اهمیت ویژه ای دارد.

طبق ماده ۳ قانون، تاریخ تعلق مالیات و عوارض، تاریخ صدور صورتحساب مطابق مقررات است. قانون برای برخی معاملات غیرنقدی از جمله بعضی قراردادهای پیمانکاری و مشاوره ای نیز احکام خاصی پیش بینی کرده است.

به همین دلیل، این فرض که:

تا وقتی پول مشتری را نگرفته ام، پس مالیاتی هم ایجاد نشده»؛ در همه معاملات قابل اتکا نیست و برای قراردادهای خاص، زمان تعلق و زمان پرداخت باید با توجه به مقررات همان معامله بررسی شود.

دوره مالیات بر ارزش افزوده چگونه تعریف می شود؟

اصل دوره مالیاتی در قانون، سه ماهه و منطبق با فصل های سال شمسی است؛ البته قانون امکان تعیین دوره های متفاوت را برای گروه هایی از مؤدیان نیز پیش بینی کرده است و از دید عملی، این یعنی اطلاعات خرید و فروش یک کسب وکار باید به صورت منظم ثبت شوند تا در پایان دوره بتوان:

• فروش مشمول را مشخص کرد
• مالیات فروش را محاسبه کرد
• اعتبار خرید را بررسی کرد
• و مابه التفاوت را تعیین کرد

بنابراین بهتر است محاسبه ارزش افزوده را به آخرین روزهای دوره موکول نکنید.

سامانه مؤدیان چه ارتباطی با ارزش افزوده دارد؟

امروزه مدیریت ارزش افزوده از یک جدول ساده حسابداری جدا نیست و به صورتحساب الکترونیکی و سامانه مؤدیان نیز گره خورده است.

طبق قانون، برای مؤدیان عضو سامانه مؤدیان، مأخذ محاسبه مالیات و عوارض فروش، ارزش فروش مندرج در صورتحساب الکترونیکی ثبت شده در سامانه است. همچنین قانون برای ثبت معاملات و صورتحساب ها در سامانه احکام مشخصی در نظر گرفته است.

به زبان ساده، اشتباه در ثبت فروش فقط یک خطای حسابداری داخلی نیست؛ ممکن است روی اطلاعات مالیاتی ثبت شده کسب وکار نیز اثر بگذارد.

به همین دلیل، کسب وکار هایی که حجم معامله بالایی دارند بهتر است کنترل کنند:

• فاکتور فروش درست صادر شده باشد
• اطلاعات مشتری و معامله صحیح باشد
• شناسه کالا یا خدمت درست ثبت شده باشد
• خریدهای مرتبط به درستی ثبت و بررسی شوند
• مغایرت های صورتحساب قبل از بستن دوره شناسایی شوند

برای پیگیری خدمات و اطلاعیه های رسمی می توانید از سازمان امور مالیاتی و درگاه خدمات الکترونیک مالیاتی استفاده کنید.

چه زمانی باید مبلغ ارزش افزوده را پرداخت کرد؟

طبق ماده ۴ قانون، اصل بر این است که مؤدی پس از پایان دوره مالیاتی، حداکثر تا پایان ماه بعد، مالیات و عوارض مربوط به فروش خود را پس از کسر اعتبار مالیاتی و طبق ترتیبات مقرر پرداخت کند.

اما یک نکته بسیار مهم وجود دارد:

مهلت قانونی پایه را با آخرین مهلت اجرایی اعلام شده برای همان دوره یکی ندانید و در برخی دوره ها ممکن است به دلیل شرایط اجرایی یا تصمیم سازمان، مهلت ها تغییر کنند. به همین دلیل برای اقدام نهایی باید اطلاعیه همان دوره را از مرجع رسمی بررسی کرد.

چرا محاسبه ارزش افزوده فقط یک عملیات حسابداری نیست؟

فرض کنید دو شرکت هر دو ۱۰ میلیارد تومان فروش داشته باشند و در نگاه اول، ممکن است تصور کنیم هر دو باید دقیقاً شرایط مالیاتی مشابهی داشته باشند.

اما یکی ممکن است بخش عمده فروش خود را از کالاهای مشمول نرخ عمومی داشته باشد و دیگری فعالیت هایی داشته باشد که بخشی از آن ها معاف یا دارای حکم خاص هستند؛ حتی در صورت مشابه بودن فروش، ساختار خریدها، اعتبار مالیاتی قابل قبول و نوع فعالیت می تواند نتیجه دوره را تغییر دهد.

به همین دلیل، مدیریت ارزش افزوده فقط مسئله «ضرب در ۱۰ درصد» نیست؛ بلکه مسئله شناخت درست معامله و ثبت درست اطلاعات است.

تفاوت ارزش افزوده با مالیات عملکرد

این دو مورد در کسب وکارها زیاد با هم اشتباه گرفته می شوند و مالیات بر ارزش افزوده به نظام مالیات و عوارض مرتبط با عرضه کالاها، خدمات و واردات در چارچوب قانون ارزش افزوده مربوط است.

اما مالیات عملکرد بر اساس مقررات مالیات های مستقیم و مبانی مربوط به درآمد و سود مشمول مالیات تعیین می شود؛ ممکن است یک شرکت هر دو تکلیف را داشته باشد، اما این به معنی یکسان بودن دو مالیات نیست.

برای مثال، پرداخت مالیات ارزش افزوده یک فاکتور، به خودی خود به معنی تسویه مالیات عملکرد همان فروش نیست.

این تفکیک برای صاحب کسب وکار مهم است، چون برنامه ریزی مالیاتی بدون تشخیص نوع بدهی می تواند باعث اشتباه در ثبت و پرداخت شود.

۵ اشتباه رایج که باعث محاسبه غلط ارزش افزوده می شود

۱. ضرب کردن کل مبلغ فاکتور در ۱۰ درصد

اول باید مشخص شود مبلغ اعلام شده قبل از مالیات است یا شامل مالیات.

۲. فرض اینکه همه کالاها و خدمات ۱۰ درصد هستند

معافیت ها و احکام خاص قانونی را باید بررسی کرد.

۳. تصور اینکه تمام مالیات خرید قابل کسر است

اعتبار مالیاتی شرایط قانونی دارد و باید با نوع فعالیت و اسناد معامله تطبیق داشته باشد.

۴. نادیده گرفتن اطلاعات صورتحساب الکترونیکی

اشتباه در ثبت اطلاعات می تواند فقط یک اشتباه داخلی نباشد و به اطلاعات مالیاتی ثبت شده نیز سرایت کند.

۵. اتکا به نرخ یا بخشنامه سال های قبل

در مالیات، یک عدد قدیمی می تواند نتیجه محاسبه را کاملاً تغییر دهد. برای سال ۱۴۰۵، نرخ عمومی ۱۰ درصد گزارش و اجرا شده است، اما برای تصمیم نهایی درباره هر کالا یا خدمت باید حکم مربوط به همان معامله بررسی شود.

یک مثال متفاوت؛ وقتی خرید و فروش همزمان داریم

فرض کنید یک شرکت در یک دوره:

فروش مشمول: ۸۰۰ میلیون تومان خرید مرتبط و مشمول: ۳۰۰ میلیون تومان داشته باشد.

اگر هر دو معامله با نرخ عمومی ۱۰ درصد باشند و کل مالیات خرید، طبق قانون، اعتبار قابل پذیرش باشد:

مالیات فروش = ۸۰ میلیون تومان

اعتبار خرید = ۳۰ میلیون تومان

پس:

مبلغ قابل پرداخت دوره = ۵۰ میلیون تومان

حالا اگر همه خرید شرکت مشمول اعتبار نباشد، این محاسبه دیگر به سادگی ۵۰ میلیون تومان نیست و باید بخش قابل قبول اعتبار از اسناد واقعی استخراج شود.

این مثال نشان می دهد چرا ثبت درست خریدها به اندازه ثبت فروش اهمیت دارد.

آیا مصرف کننده نهایی می تواند مالیات پرداختی را پس بگیرد؟

در یک خرید عادی، مصرف کننده نهایی معمولاً مانند یک مؤدی اقتصادی دارای فعالیت مشمول، از سازوکار اعتبار مالیاتی استفاده نمی کند و اعتبار مالیاتی اساساً در زنجیره فعالیت اقتصادی مؤدیان معنا پیدا می کند و قانون برای آن چارچوب مشخص دارد.

بنابراین، صرف اینکه شخصی روی فاکتور خود مالیات بر ارزش افزوده پرداخت کرده، به این معنا نیست که می تواند همان مبلغ را به عنوان طلب مالیاتی از دولت پس بگیرد.

برای محاسبه درست ارزش افزوده چه روشی بهتر است؟

اگر کسب وکار کوچکی دارید، شاید محاسبات دستی برای برخی معاملات ساده جواب بدهد؛ اما با افزایش حجم تراکنش ها، بهترین کار این است که فرآیند را منظم کنید.

برای هر دوره، چهار گروه اطلاعات را کنار هم قرار دهید:

• فروش های مشمول
• فروش های معاف یا دارای حکم خاص
• خریدهای مرتبط و مالیات پرداختی آن ها
• صورتحساب ها و اطلاعات ثبت شده در سامانه مؤدیان

بعد بررسی کنید:

• آیا معامله درست طبقه بندی شده است؟
• آیا نرخ درست اعمال شده؟
• آیا اعتبار خرید قابل قبول است؟
• آیا مبلغ صورتحساب با اطلاعات ثبت شده مطابقت دارد؟
• آیا مغایرت یا برگشتی وجود دارد؟

این رویکرد از تکیه بر یک عدد نهایی بدون شناخت منشأ آن جلوگیری می کند.

یک فرمول ساده برای اینکه موضوع را همیشه به خاطر بسپارید

برای فاکتور قبل از مالیات:

مالیات = مبلغ مشمول × نرخ

برای فاکتور شامل مالیات ۱۰ درصد:

مالیات = مبلغ نهایی × ۱۰ ÷ ۱۱۰

برای محاسبه دوره ای یک مؤدی در ساده ترین حالت:

مالیات فروش − اعتبار مالیاتی خرید = مابه التفاوت

اما قبل از استفاده از هر سه فرمول باید یک سؤال را پاسخ دهید:

آیا معامله موردنظر اساساً مشمول نرخ عمومی است؟

اگر پاسخ این سؤال اشتباه باشد، حتی بهترین محاسبه ریاضی هم نتیجه نادرستی خواهد داشت.

جمع بندی

مالیات بر ارزش افزوده را اگر فقط به شکل «۱۰ درصدی که به فاکتور اضافه می شود» ببینیم، بخش مهمی از ماجرا را از دست می دهیم و آنچه برای یک کسب وکار اهمیت دارد، مدیریت یک زنجیره کامل است:

تشخیص شمول معامله → تعیین نرخ مناسب → صدور صورتحساب → ثبت خرید و فروش → محاسبه اعتبار خرید → تعیین بدهی دوره → انجام تکالیف مالیاتی

در سال ۱۴۰۵، نرخ عمومی قابل اعمال برای کالاها و خدمات مشمول نرخ عمومی ۱۰ درصد است، اما این عدد برای همه کالاها و خدمات بدون استثنا کاربرد ندارد.

از طرف دیگر، مبلغی که از مشتری به عنوان مالیات و عوارض دریافت می شود، لزوماً همان مبلغی نیست که در پایان دوره به سازمان امور مالیاتی پرداخت می کنید؛ اعتبار مالیاتی خرید می تواند این مبلغ را کاهش دهد.

پس اگر بخواهیم مفهوم را خیلی ساده جمع بندی کنیم:

ابتدا مشخص کن معامله مشمول چیست؛ بعد نرخ درست را تعیین کن؛ سپس مالیات فروش را محاسبه و اعتبار خرید قابل قبول را از آن کسر کن و برای مسائل خاص، به خصوص معاملات بزرگ، فعالیت های مختلط، واردات، صادرات، قراردادهای پیمانکاری یا مواردی که معافیت و اعتبار مالیاتی در آن ها محل بحث است، نباید به یک فرمول عمومی یا مقاله اینترنتی اکتفا کرد. متن قانون، بخشنامه ها و آخرین اطلاعیه های سازمان امور مالیاتی باید مبنا قرار گیرند.

منابع

متن قانون مالیات بر ارزش افزوده