تفاوت مدیر و رهبر

تفاوت رهبران و مدیران

رهبران و مدیران چه تفاوت هایی دارند؟

اصلی ترین تفاوت میان رهبران و مدیران این است که رهبران افرادی را دارند که آن ها را دنبال می کنند، در حالی که مدیران افرادی را دارند که برای آنها کار می کنند. یک صاحب کسب و کار موفق باید توامان یک رهبر و یک مدیر قدرتمند باشد تا اعضای گروه را به سوی موفقیت راهی کند. رهبری عبارت است از اینکه مردم بینش شما را درک کرده و به آن اعتقاد داشته باشند و برای دستیابی به اهداف خود با شما کار کنند در حالی که مدیریت بیشتر به معنای اداره کردن و اطمینان از پیش برد امور به صورت مورد نظر است. هرچند هر دو مفهوم مدیریت و رهبری با هوش هیجانی گره خورده اند و تشابهات زیادی دارند اما در این ارائه قصد داریم به ۹ تفاوت اصلی رهبران و مدیران بپردازیم.

۱.     رهبران چشم انداز ایجاد می کنند و مدیران هدف.

رهبران تصویری از آنچه می بینند ترسیم می کنند و به مردم خود برای تبدیل این چشم انداز به واقعیت مشارکت می دهند. آن ها فراتر از آنچه افراد انجام می دهند ، می اندیشند. آنها مردم را فعال می کنند تا بخشی از چیزهای بزرگتر باشند. آن ها می دانند که تیم های با عملکرد بالا می توانند کارهای مشترک بیشتری نسبت به افرادی که به طور مستقل کار می کنند، انجام دهند. حال آن که تمرکز مدیران بر تعیین، اندازه گیری و دستیابی به اهداف است. آن ها شرایط را کنترل می کنند تا به اهداف خود برسند یا از آن فراتر روند. داشتن یک تقویم سازمانی آنلاین می تواند به مدیران در تعیین و دستیابی به اهداف کمک کند

۲.     رهبران عامل تغییرند، مدیران وضعیت موجود را حفظ می کنند.

رهبران معمولا اخلالگرانی مغرور هستند که هدفشان نوآوری است. آن ها از تغییر استقبال می کنند و می دانند که حتی اگر همه چیز در حال کار باشد، راهی بهتر برای پیشرفت وجود دارد. رهبران این واقعیت را می دانند و می پذیرند که تغییرات در سیستم موج ایجاد می کند. اما مدیران با آنچه کار می کند، سیستم ها، ساختارها و فرآیندها را اصلاح می کنند تا آنها را بهبود بخشند.

۳.     رهبران آدم های خاصی هستند، مدیران تقلید می کنند.

رهبران حاضرند خودشان باشند. آن ها از خود آگاه هستند و برای ساختن برند منحصر به فرد و متمایز خود فعالانه کار می کنند. آن ها با خودشان راحتند و مایلند با همان خصوصیاتی که دارند، برجسته شوند. رهبران شفاف و قابل اعتمادند.

مدیران معمولا شایستگی ها و رفتاری را که از دیگران می آموزند تقلید می کنند و به جای این که سبک رهبری خود را ابداع کنند، آن را از دیگران یاد می گیرند.

مدیر بهتر است یا رهبر

۴.     رهبران ریسک می کنند، مدیران ریسک را کنترل می کنند.

رهبران مایلند چیزهای جدید را امتحان کنند حتی اگر احتمال شکست وجود داشته باشد. آن ها می دانند که شکست اغلب گامی در مسیر موفقیت است. اما مدیران برای به حداقل رساندن خطرات کار می کنند. آن ها بر خلاف رهبران که گاه سعی می کنند مشکلات و خطرات را در آغوش بگیرند، به دنبال کنترل یا اجتناب از این موارد هستند.

۵.     رهبران دارای تفکر بلند مدت هستند، مدیران کوتاه مدت فکر می کنند.

عموم رهبران تعصب دارند. آن ها همان کاری را که می خواهند انجام می دهند و برای رسیدن به هدفی بزرگ و اغلب بسیار دور، انگیزه خود را حفظ می کنند. آن ها بدون دریافت پاداش منظم، انگیزه خود را دنبال می کنند. اما مدیران بر روی اهداف کوتاه مدت کار می کنند و معمولا به دنبال تقدیر و تشکر منظم هستند.

۶.     رهبران شخصاً رشد می کنند، مدیران به مهارت های موجود و اثبات شده اعتماد می کنند.

رهبران می دانند که اگر هر روز چیز جدیدی یاد نگیرند، عقب می مانند. آن ها کنجکاوند و می خواهند در دنیای کار همیشه در حال تغییرات مرتبط باشند. رهبران به دنبال افراد و اطلاعاتی می روند که تفکر آن ها را گسترش دهد. مدیران معولا مهارت های موجود و آن چه را که باعث موفقیت آن ها می شود به کمال می رسانند و نهایتا رفتارهای اثبات شده را اتخاذ می کنند.

۷.     رهبران روابط ایجاد می کنند، مدیران سازنده سیستم ها و فرآیندها هستند.

مدیر باشیم یا رهبر

رهبران بر مردم تمرکز می کنند( همه ذینفعانی که برای تحقق بخشیدن به چشم انداز رهبر، نیاز به تاثیرپذیری دارند). رهبران می دانند سهامدارانشان چه کسانی هستند و بیشتر وقت خود را با آن ها می گذرانند. رهبران با تحقق مداوم وعده های خود وفاداری و اعتماد ایجاد می کنند. مدیران بر ساختارهای ضروری تمرکز می کنند تا بتوانند اهداف را تعیین کنند و به آن ها دست یابند. آن ها بر روی سیستم های تحلیلی متمرکز شده و از دستیابی به نتایج مطلوب اطمینان حاصل می کنند. مدیران با افراد و اهداف آنها کار می کنند.

۸.     رهبران بر خلاف مدیران مستقیما وارد عمل نمی شوند.

رهبران می دانند افرادی که برای آن ها کار می کنند جواب بسیاری از سوالات را می دانند و یا قادر به یافتن آن ها هستند. رهبران افراد خود را شایسته می دانند و نسبت به پتانسیل ها خوش بین هستند. آن ها در مقابل این وسوسه مقاومت می کنند که به افراد خود بگویند چه کاری را چگونه انجام دهند. اما مدیران وظایف را تعیین می کنند و در صورت نیاز راجع به چگونگی انجام آن ها نیز افراد را راهنمایی می کنند.

۹.     رهبران، طرفدار می سازند، مدیران کارمند دارند.

رهبران افرادی دارند که فراتر از پیروی از آن ها هستند. پیروان آن ها طرفداران و مروجین پرشور آن ها می شوند و به رهبران در ساختن برند شخصی و دستیابی به اهدافشان کمک می کنند. طرفداران به رهبران کمک می کنند تا شهرت و اعتبارشان را افزایش دهند. اما مدیران کارمندانی دارند که دستورالعمل ها را دنبال می کنند و نهایتا به دنبال جلب رضایت رئیس هستند.

در صورت علاقه می توانید از با مطالعه محصولات درباره سامانه پرسنلی و نرم افزار حقوق و دستمزد بیشتر مطالعه کنید. امیدواریم که از خواندن این مطلب لذت برده باشید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *