مدیریت مدرن

مدیریت مدرن

مدیریت مدرن

مدیریت یکی از مهم ترین مباحثی است که از ابتدای شروع تمدن بشر بسیار به آن پرداخته شده است. مدیریت مجوعه فعالیت هایی است که استراتژی یک سازمان را شکل می دهد و با هماهنگ کردن تلاش افراد، سازمان را در رسیدن به اهداف خود هدایت می کند. مدیریت در یک سازمان خود می تواند به چندین بخش تقسیم شود که مدیریت منابع انسانی، مالی، آموزش و بازاریابی از آن جمله اند.

در این مقاله قصد داریم تئوری مدیریت مدرن را تشریح کنیم. ابتدا به مقایسه مختصری میان مدیریت سنتی و مدیریت مدرن می پردازیم و سپس اصلی ترین رویکردهای تئوری مدیریت مدرن را توضیح خواهیم داد.

مدیریت مدرن در مقایسه با مدیریت سنتی

مدیریت سنتی و مدرن

بر اساس تفاوت رویکردها می توان مدیریت را به دو نوع سنتی و مدرن تقسیم کرد. تمرکز مدیریت سنتی همواره بر تحقق اهدافی  است که توسط مدیر ارشد سازمان ایجاد شده است. این اهداف معمولا به افزایش فروش یا سود شرکت و راضی نگه داشتن سهامداران مرتبط اند. در نقطه مقابل این نگاه، مدیریت مدرن قرار دارد. تئوری های مدیریت مدرن بعد از ۱۹۵۰ میلادی مطرح شدند و تا امروز همگام با رشد جوامع اقتصادی و نهادهای علمی رشد کرده اند.

مدیریت مدرن به جهان یادآور شد که یک کارمند فقط به خاطر پول کار نمی کند؛ بلکه انگیزه هایی غیر مادی مثل داشتن سبک زندگی ، احساس رضایت از خود و شادی نیز برای او مهم است . اساسا این نوع دستاوردها مهم ترین عامل در مدریت مدرن هستند.

تئوری مدیریت مدرن بر توسعه شناخت عوامل میان کارمند و سازمان متمرکز است. این تئوری با تاکید بر به کارگیری تکنیک های ریاضی سیستماتیک تلاش می کند روابط میان کارمندان و مدیریت را در تمام جنبه ها تحلیل و درک نماید.

سه رویکرد اصلی در مدیریت مدرن

مدیریت مدرن سه جریان را دنبال می کند: رویکرد کمی، رویکرد سیستم و رویکرد احتمالی. در ادامه به بررسی هر یک از این سه رویکرد خواهیم پرداخت.

رویکرد کمی

رویکرد کمی مدریت مدرن

رویکرد کمی که به آن پژوهش عملیاتی هم می گویند یک متد علمی است که تلاش می کند با استفاده از مدل های آماری و تکنیک های ریاضی سیستماتیک، مشکلات پیچیده مدیریت را حل کند. این رویکرد می تواند به مدیریت در اتخاذ تصمیم های عملیاتی کمک کند اما فقط گزینه هایی بر پایه اطلاعات آماری ارائه می نماید و گرفتن تصمیم نهایی همچنان بر عهده مدیر است.

رویکرد کمی با بالا باردن تعداد گزینه ها به مدیریت کمک می کند که بتواند سریع تر و بهتر تصمیم گیری کند. در این صورت مدیر می تواند به آسانی میزان ریسک و یا سود هر گزینه عملیاتی را بررسی کند.

رویکرد سیستم

رویکرد سیستم مدریت مدرن

این جریان در اواخر دهه ۶۰ میلادی گسترش یافت و از هربرت ای. سایمون با عنوان پدر تئوری سیستم یاد می شود. یک سیستم به معنای مجموعه ای از تعاملات قاعده مند و اجزای وابسته است که قصد دارند یک واحد کامل را به وجود آورند. مفهوم سیستم ما را قادر می سازد که متغیرهای بحرانی و محدودیت ها را در فعل و انفعالات میان اعضا مشاهده کنیم. یک سیستم از عناصر مرتبط و وابسته ای ساخته می شود که در یک کل منسجم با هم تعامل دارند. در ادامه به بیان تعدادی از مشخصات اصلی رویکرد سیستم می پردازیم:

  • یک سیستم باید دارای تعدادی جزء، واحد و زیرواحد مشخص باشد.
  • تغییر در یک سیستم بر زیرسیستم ها اثر می گذارد.
  • هر سیستمی تحت تاثیر سیستم عالی (سوپر سیستم) است.
  • سیستم ها و زیرسیستم ها باید در امتداد هم دارای اهداف مشترک باشند.
  • سیستم هدف گرا است.
  • یک سیستم نمی تواند در انزوا زنده بماند.

رویکرد احتمالی

رویکرد احتمالی که به رویکرد موقعیتی نیز معروف است در ۱۹۸۰ میلادی به عنوان کلید مدیریت موثر شناخته شد. این رویکرد پویایی و پیچیدگی های ساختاری سازمان را می پذیرد.

یک سازمان تحت تاثیر شرایط اطرافش است و این شرایط نیز تابع منابع فیزیکی مثل اقتصاد، فرهنگ، محیط زیست، افراد و شرایط و قوانین بازار هستند. رویکرد احتمالی قائل به موقعیت است و استدلال می کند که هیچ قانون واحدی وجود ندارد که بتواند برای مدیریت تمام سیستم ها مناسب باشد.

نتیجه گیری

مدیریت مدرن به دو رویکرد سیستم و رویکرد احتمالی بستگی بسیار دارد. تشخیص روش مناسب برای یک سازمان همیشه بر اساس موقعیت و عوامل محیطی انجام می شود. با توجه به مطالب پیش گفته، تئوری مدیریت مدرن استنتاج می کند که برای مدیریت، هیچ اصل جهان شمول و ثابتی وجود ندارد. اصول مدیریت همیشه تحت تاثیر شرایط محیط بیرونی و درونی خود است و می تواند به تناسب موقعیت، تغییر کند.

برای مطالعه بیشتر می توانید به مقالات مدیریت آنلاین کسب و کار و نرم افزار حضور و غیاب آنلاین مراجعه نمایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *